فهم و درک رفتار فردی که در محيط طبيعی گم شده است به شکل زيادی می تواند موفقيت عمليات جستجو را افزايش دهد. مديران عمليات جستجو به طور ويژه به اين دانش (شناخت رفتارهايي که يک فرد گمشده از خود بروز می دهد) نياز دارند. همچنين اين شناخت می تواند برای افرادی که در محل مشغول عمليات جستجو هستند نيز مفيد باشد.

مديران جستجو و رفتار فرد گمشده

 مديران عمليات جستجو با بررسی و آناليز رفتار افراد در عمليات های قبلی جستجو، می توانند تا حدودی تخمين بزنند که فردی که در اين عمليات به دنبال وی هستند چه رفتاری از خود بروز می دهد، به کجا ممکن است برود و تا کجا می تواند در شرايط فعلی به فعاليت بپردازد. يک مدير عمليات جستجو باتجربه در مواجه با اين شرايط از خود سئوالات زير را می پرسد:

- وضعيت سلامتی فرد گمشده چگونه است؟

- سطح تجربه وی چقدر است؟ وی چه تجربياتی پيش از اين داشته است؟

- وی چگونه با شرايط آب و هوايي و محيطی که در آن گم شده کنار می آيد؟

- فرد گمشده چه رفتاری می تواند داشته باشد که استراتژی عمليات جستجو را تحت تاثير قرار دهد؟

- فرد گمشده در کدام تقسيم بندی قرار می گيرد؟

- افراد گم شده در عمليات های قبل پيش از اين چه رفتاری از خود بروز داده اند؟

- تاريخچه افراد گم شده در اين زمينه چه می گويد ؟ آمار چه؟

 آمار عمليات های جستجوی قبلی بيانگر اين نکته است که افرادی که به يک دسته مشخص تعلق دارند (مانند کودکان، افراد مسن، فراری ها، نوجوانان، کوه پيماها، شکارچی ها و ...) رفتاری مشابه از خود بروز می دهند. اگر مدير عمليات جستجو بتواند تشخيص دهد که فرد گمشده در کدام گروه قرار می گيرد، در آن صورت رفتار وی تا حدودی قابل پيش بينی می شود.

 مطالعه صدها مورد مشابه در عمليات های جستجو گذشته نشان داده است که رفتار فرد يا افراد گمشده شامل روند هاي معدودی است که افراد گم شده در آن به فعاليت می پردازند. اين روند های تاريخی در بيشتر موارد به عنوان يک ابزار کمکی برای تعيين و تشخيص نحوه رفتار فرد گمشده در عمليات فعلی مورد استفاده قرار می گيرند.

جستجو گران و رفتار فرد گمشده

 شناخت و بررسی رفتار فرد گمشده علاوه بر مديران می تواند برای افرادی که در عمليات جستجو شرکت دارند نيز مفيد واقع شود. اين امر می تواند به فرد جستجو کننده نشان دهد علاوه بر جايي که بايد جستجو نمايد، بايد منتظر چه باشد. مزيت بررسی رفتار فرد گمشده برای افراد شرکت کننده در عمليات جستجو می تواند در 3 بخش زير خلاصه شود:

1- بررسی رفتار افرادی که پيش از اين گم شده اند، می تواند در پيش بينی رفتار فردی که در حال حاضر گم شده مورد استفاده قرار گيرد.

2- بررسی تجربه و رفتار گذشته فردی که در حال حاضر گم شده است می تواند به پيش بينی رفتار های بعدی وی کمک نمايد.

3- ترسيم خط سير رفتار فرد گمشده از ابتدا تا انتها می تواند به افزايش دانش در زمينه بررسی رفتار فرد گمشده کمک نمايد. به اين ترتيب در آينده به خطوط راهنما و چارچوب های مشخص تری می توان دست يافت.

 به طور خلاصه کسی که در يک عمليات جستجو شرکت می کند بايد بداند افراد گم شده قبلی در موقعيت های مشابه چگونه رفتار کرده اند. همچنين فردی که در حال حاضر گم شده است در گذشته چه کرده و چگونه رفتار کرده است.

 چيزی که از بررسی و مطالعه عمليات های جستجو قبلی متوجه می شويم اين است که شرايط آب و هوا و ديد نيز عامل مهمی در تعيين نحوه عمل فرد گمشده می باشد. به عنوان مثال هوای خراب معمولا باعث توقف و پناه گرفتن فرد می شود. تاريکی معمولا فرد را مجبور توقف و استحراحت می نمايد. مه و ديد کم معمولا سبب می شود که فرد گشمده در تخمين های خود دچار اشتباه شود. اين نتايج معمولا بر پايه آنچه افراد گم شده قبلی انجام داده اند به دست آمده است. اما همواره صحيح نمی باشند. مثلا در برخی موارد مشاهده شده است که افرادی که توان حرکت داشته اند شب را استراحت نکرده اند. حتی مواردی وجود داشته که نشان می دهد افراد در شب بيشتر حرکت کرده اند.

 بررسی رفتار افراد گم شده قبلی نشان می دهد که آنها برای افزايش احتمال ديده شدن و همچنين زنده ماندن فعاليت های مشخصی را انحام داده اند. اين اطلاعات برای جستجو گران می تواند بسيار با ارزش باشد. به عنوان مثال:

1- ايا فرد گم شده توانايي روشن کردن آتش را دارد؟

a. آتش، محل آتش، سرپناه به جا مانده می تواند به عنوان نشانه ای از وی باشد.

b. توانايي استفاده از اين مهارت ها می تواند احتمال بقا را افزايش دهد.

2- فرد گم شده چه تجهيزاتی همراه خود دارد؟

a. تجهيزاتی و اشيايي که فرد دور انداخته می تواند نشانه ای از وی باشد.

b. تجهيزاتی که فرد در اختيار دارد می تواند احتمال بقا را افزايش دهد.

3- شرايط ديده شدن فرد چگونه است؟

a. آيا لباس با رنگ واضح و روشن به تن دارد.

b. آيا امکان ديده شدن راحت آنها وجود ندارد؟

4- آيا وی می تواند پاشخی بدهد يا خير؟

a. آيا جستجوگران تا زمانی که اتفاقی به فرد گم شده برسند بايد جستجو کنند يا تنها به فرياد کشيدن اکتفا کنند؟

5- آيا فرد گم شده به دنبال پنهان کردن خود است؟

a. يک فرد فراری می تواند بسيار خطرناک باشد.

 در يک عمليات جستجو تمام دانش بررسی رفتار فرد گم شده زمانی به کار می آيد که جستجوگر خود را به جای فرد گم شده قرار دهد و سعی کند کارهای وی را شبيه سازی نمايد. تلاش برای اينکه مانند وی فکر کند می تواند بسيار مفيد باشد و جستجو گران را به سمت محلی که وی قرار دهد راهنمايي نمايد.

خودتان را به جای فرد گم شده قرار دهيد. از خودتان بپرسيد اگر شما به جای وی بوديد :

- شما چه می کرديد؟

- شما کجا می رفتيد؟

- شما چگونه عمل می کرديد؟

 پيش بينی اين که فرد گم شده چکونه رفتار خواهد کرد تا حدود زيادی به شناخت خصوصيات فردی فرد گم شده بستگی دارد. خلق و خو و شخصيت وی و ساير ويژگی های وی. اين اطلاعات از داده های جمع آوری شده در مورد فرد گم شده که از طريق تيم مديريتی جمع آوری می شود مشخص خواهد شد. اين اطلاعات به افراد جستجو گر نيز بايد منتقل شوند تا به اين ترتيب کارايي عمليات افزايش يابد. داشتن اطلاعات کامل در مورد فرد گمشده می تواند برای جستجو گران بسيار با ارزش باشد. به اين ترتيب زمانيکه اطلاعات کاملی از فرد گمشده وجود داشته باشد، جايي برای تصورات باقی نمی گذارد .

 اين اطلاعات از طريق يک فرآيند سيستماتيک جمع آوری می شوند. از طريق پرس و جو و بازجويي و بازپرسی و ... که توسط مديريت عمليات جستجو انجام می شود. در نهايت آنها فرم های مربوط به اطلاعات فرد گم شده را کامل می کنند. بسيار مهم است که هيچ اطلاعاتی که قابل دستيابی است ناديده گرفته نشود. به طور کلی اطلاعات جمع آوری شده در مورد فرد گم شده بايد شامل موارد زير باشد :

1- تشريح شرايط فيزيکی و آمادگی جسمانی فرد و همچنين پوشاک و تجهيزاتی که به همراه دارد.

2- مشخص نمودن دقيق آخرين محل ديده شدن فرد.

3- فعاليت هايي که فرد در آنها شرکت داشته است. (علايق، سرگرمی ها، دوستان وی و ...).

4- کارهاي مشخص و روتين که فرد انجام می داده است (معمولا کجا می رفته، معمولا از چه مسيری می رفته، معمولا چکونه می رفته، معمولا با چه کسی می رفته و ...)

5- ويژگی های فردی وی (تنهايي، گوشه گير بودن، خطرناک بودن فرد، بيماری وی و ... ).

6- آيا اين اتفاق قبلا نيز رخ داده بوده است و وی در آن زمان چگونه رفتار کرده است؟ (جايي که رفته و ... )

7- شرايط جسمانی و روحی (سالم يا بيمار، توانايي کنترل فشار روانی را دارد، تجربه در اين زمينه دارد يا نه و... )

جمع بندی

- جستجو گران بايد خود را به جای فرد گم شده قرار دهند. فرد گمشده چکونه فکر می کند، چکونه رفتار می کند؟ اگر من جای وی بودم چگونه رفتار می کردم؟ خود را به جای آنها قرار دهيد و فکر کنيد تحت اين شرايط شما چگونه رفتار خواهيد کرد؟ البته به خاطر داشته باشيد تحت هيچ شرايطی خارج از برنامه جستجو مدون توسط مديريت عمليات جستجو فعاليت نکنيد.

- افراد گمشده در بيشتر مواقع به دنبال تردد از مسيرهای راحت تر هستند تا مسير های دشوار. اينگونه مسيرها را به عنوان جايي که احتمال يافتن فرد در آنها بيشتر از درنظر بگيريد. در بيشتر موارد، نه در همه موارد، افراد گم شده از راه های مشحص و پاکوب ها تردد کرده اند. در موارد محدودی آنها به دنبال مسيرهای جديد و نا شناخته رفته اند. اما هميشه به استثنا ها هم توجه داشته باشيد.