دوشنبه بیست و دوم آبان 1385

 برای خودم و هم نسلی هايم !

متن جانانه استعفای آقای داورپور رو که ديدم و البته دفاع جانانه تر آقای رضايي محترم از عملکرد ايشون رو، يادم افتاد که امسال حدود 4 ماهه که در انجمن دانشگاه تهران برای برگزاری يه کلاس کارآموزی سنگنوردی برای دختران بين هيات، مربی ها و فدارسيون مثل توپ پينگ پنگ پاس کاری شديم و معطل و در نهايت هم خبری از کلاس نشد.

علمای بافضيلت، آقايان عبدلی (رييس هيات کوهنوردی استان تهران) و داورپور (رييس کميته کوهنوردی فدراسيون) اوايل تابستان اعلام کردند که مربی زن واجد صلاحيت برای برگزاری اين کلاس نداريم و اون دو، سه تا مربی زنی هم که وجود دارند چون دوره بازآموزی نگذروندند هم نمی تونن کلاسی رو برگزار کنن. تاکيد هم داشتند که به هيچ وجه بنا به دستور رييس سازمان تربيت بدنی نمی شود از مربی مرد برای آموزش سنگنوردی به خانم ها استفاده کرد. (جالب اينجا بود که دوره آموزش مربی گری درجه 3 خانم ها رو که تابستان در بنديخچال برگزار شد خود آقایان داور پور و پارسايي و کفاش برگزار کردند.)

... داستان ادامه پيدا کرد و در اوايل مهرماه پيگيری های انجمن ما رو رسوند به خانم ليلا بهرامی که در نهايت هم ايشون به خاطر نوع برخورد هيات کوهنوردی استان تهران (که حاضر نشده بود برای محل کار ايشون نامه بنويسند و به تعداد روزهای برگزاری کلاس برای ايشان درخواست ماموريت بکنن) يه روز قبل از برگزاری کلاس اعلام کردند که تا تکليفشون رو با هيات استان تهران معلوم نکنند حاضر به برگزاری اين دوره نيستند.

و در پايان اين داستان کوتاه اونچه که ظاهرا برای علما و فضلا (داورپور، عبدلی و بهرامی) اهميتی نداره اينه که چند تا آدم که مشتاق برگزاری اين دوره و داشتن مدرک سنگنوردی و قدم گذاشتن تو ابتدای مسيری بودند که اين بزرگواران در اون صاحب کرامت هستند، سرشون به طاق خورد، بدون اينکه واقعا يک دليل قانع کننده دريافت کنند، عذرخواهی برای علاف کردن چند ماهه مجموعه انجمن ما که پيش کش !

 به نظر من اينکه يه مربی زن برای برگزاری کلاس سنگنوردی دختران نداريم، معيار و گواهی قابل اتکايي می تونه باشه برای سنجش عملکرد مجموعه فدراسيون تحت مديريت مردان ميدان های سخت (آقاجانی و داورپور) در اين چند سال گذشته.

من عمر ورزش کوهنوردی ايم به تعداد انگشت های يه دست هم نيست اما در مقايسه با اونچيزی که مثلا در www.mra.org) MRA) و يا مجموعه BMC   (www.thebmc.co.uk(  از طريق اينترنت می بينم، ما حالا حالاها سرمون رو بايد پايين بگيريم و بدوييم. شايد ظرف 20 سال آينده در افق 1404 به اونچه که الان مثلا در انگلستان  داره اتفاق می افته برسيم. واقعا زمانی رو نداريم که بخواهيم حتی برای مقايسه خودمون با کشورهای پيشرفته صرف کنيم. يا حتی برای مقايسه کردن آقايان داور پور و عبدلی و خانم ليلا بهرامی با آدم هايي که مسئوليت های مشابه اونها رو در آمريکا و انگلستان در قبال جامعه کوهنوردیشون بر عهده دارند. 

اين نوشته رو برای انتقاد کردن از آقای عبدلی يا داورپور ننوشتم، چون اونها تکليفشون با ما و نسل ما روشنه. واقعا آينده از آن ملتی که گذشته اش رو می شناسه. آدم های هم نسل آقاجانی و داورپور و عبدلی فضيلت های که به نسل من دادند مثل "دوستداري؛ احترام، نيك انديشي، نگاه نو، حضور در صحنه، فرهيختگي، شيفتگي، شادابي، نشاط، بهره‌مندي از تجارب، جامعه مدني، كرامت انساني، مردم داري، اصول گرايي، ايمان و آزادي " و همينطور خيانت هاشون در حق نسل من حداقل برای آدم هايي که يه ذره سواد و يه ذره احساس مسئوليت می کنن روشنه.

يه انگيره برای نوشتن اين متن عملکرد آقای رضايي و دفاعی که سفت و سخت از آقای داورپور می کنه. و انگيزه اصلی ايم از نوشتن اين متن يادآوری به خودم و هم نسلی هام بود که وظيفه سنگينی دارم و داريم. آدم هايي مثل علی پارسايي و رامين شجاعی می تونن خودشون رو راضی کنن و در اونطرف آبها زندگی کنن و نقدی هم به مجموعه فدراسيون داشته باشن و بگن ما کاری که تونستيم برای پيشرفت کوهنوردی کشور انجام داديم، اما به نظرم اين جور ژست ها برای قايم شدن من و هم نسلی هام پشت اونها کوچيکه و خيلی هم کوچيک. ماها در مقابل نسل های آينده چه جوابی داريم وقتی نه سوادی از علم روز دنيا داريم و نه معرفت اون رو که کجا هستيم و داريم کجا می ريم و نه اينکه به دنبال راهی هستيم که حداقل وضعيت رو از اين چيزی که هست بهترش کنيم نه بدتر .

*****

يه خبر خوش : فروشگاه نياک دوباره شروع به فعاليت کرد .

هنوز فرصت نکرده ام خودم از نزديک ببينم، اما شنيدم که مثل گذشته محصولاتی که برای فروش عرضه شدند طيف وسيعی از محصولات هستند که ظاهرا قيمت ها هم نسبت به مشابه اونها در منيريه کمتره. مثلا در مورد کفش های اين فروشگاه.

صرف نظر از نوع اطلاعاتی که فروشنده های سابق فروشگاه نياک داشتند، که عملا  در حد و اندازه های همون فروشنده های منيريه بود و شايد هم کمتر، همچين فروشگاهی به خاطر اينکه کلی از مايحتاج کوهنوردی رو از بهترين مارک ها در کنار هم و يکجا عرضه می کنه يه نعمت بزرگ می تونه باشه.

آدرس جديد: ميدان فردوسی، کوچه ضرابی (اولين يا دومين کوچه سمت راست به سمت جنوب).

فعلاً.

نوشته شده توسط رضا در 5:40 با موضوع: | لینک ثابت |